Vandaag 14 februari 2018 testen we de nieuwste telg in het DJI gamma: de DJI Mavic Air. Bij het openen van de doos worden we meteen aangenaam verrast door de kleine case waarin de DJI Mavic Air blijkt te zitten, we kunnen op deze 14e februari gerust spreken van liefde op het eerste zicht. Onder de case vinden we ook nog de handleiding, propellerbescherming, oplader, enkele kabels en dan uiteindelijk ook de afstandsbediening terug. Aan deze zender is trouwens iets heel vernieuwd, iets waar we al langer op zaten te wachten. Ontdek het in deze review!

Compact

Als we de Mavic Air in één woord moeten samenvatten, iets wat het toestel laat onderscheiden van al de rest dan is dat zonder twijfel het woord ‘compact’. De case waarin het toestel komt, lijkt eerder een ietwat oversized brillendoos maar laat zeker niet vermoeden dat er een technologisch hoogstandje in schuil gaat. De zender is met z’n afneembare hendels makkelijk op te bergen aan de buitenzijde van de case waar een soort open zakje is voorzien uit rekbare stof. De stof rekt voldoende mee om de zender op z’n plaats te houden tijdens transport zodat deze er niet uit valt. Nog kort even over de afneembare hendels: dit is een idee waar wij al eerder aan dachten, nu de eerste keer dat we het door een drone fabrikant in praktijk uitgevoerd zien. Het opbergen van de twee hendeltjes gebeurt onderaan de zender, net onder de kleppen om je smartphone in vast te klikken. Je moet de sticks dus wel losdraaien (schroefdraad) op je zender om dan onderaan vast te klikken. Dat maakt de kans bestaande dat je ooit één (of alletwee) de sticks zal kwijtraken, gelukkig zitten er bij de DJI Mavic Air standaard een reserve setje hendels zodat je je daarover geen zorgen hoeft maken. Mochten wij met de ontwerpers kunnen praten, zouden we vragen of het niet mogelijk was om een soort drukmechanisme te voorzien waardoor je de sticks simpelweg in de afstandsbediening drukt zonder dat je deze hoeft los te draaien. Maar al bij al mogen we niet klagen!

Genoeg over de compactheid van ‘het ding’, laten we het hebben over de algemene indruk. Als je de Mavic Air vastneemt, dan voelt deze heel solide aan, zonder twijfel de kwaliteit die je van DJI kan verwachten. De zender daarentegen lijkt wat in te boeten op kwaliteit als we het vergelijken met die van z’n grote broer de Mavic Pro. Bij de Mavic Pro krijg je een beter uitgerust zender met geïntegreerd LCD scherm en een merkbare hogere afwerkingsgraad. Het tekort aan LCD scherm maakt dat je iets minder snel geneigd bent om de drone zonder smartphone te gebruiken, je krijgt namelijk geen zicht op de telemetrie zoals snelheid, hoogte, aantal GPS signalen, etc… Verder voelt het ook aan alsof de zender van een mindere kwaliteit kunststof is gemaakt maar dat kan ook gewoon een gevoel zijn die bij ons opkomt.

Eerste vlucht

Omdat wij de DJI GO 4 app reeds hadden geïnstalleerd op onze smartphone, dachten we onmiddellijk te kunnen vertrekken eenmaal de batterijen van zowel toestel als zender waren opgeladen. Helaas! Onze app bleek niet de laatste nieuwe versie en dus dienden we eerst een update van 162Mb binnen te halen alvorens te kunnen vertrekken. Of nee, daarna mochten we ook nog de DJI Mavic Air van een firmware update voorzien (wat we wijselijk hebben gedaan om ervoor te zorgen dat we geen kinderziektes meer in ons toestel hadden). Om het wachten nog wat te rekken: na onze app & firmware update voor de Air, mocht ook de afstandsbediening nog een update ondergaan. Ons geduld werd dus een klein half uurtje op de proef gesteld maar uiteindelijk waren we toch klaar om te vliegen! Oja, tip: voor het opladen van je zender dien je de fiche die vertrekt uit je zender, naar je smartphone, los te koppelen en via diezelfde micro USB poort kan je de zender opladen. Het duurde even voor we dat door hadden.

Het openklappen van de Mavic Air verloopt vlot maar je moet (zeker in het begin) voorzichtig genoeg zijn om geen schade te berokkenen. Waar de propellers van de DJI Mavic Pro bestaan uit twee losse helften, heeft deze Mavic Air propellers die uit één stuk bestaan. Geen probleem, maar ze zitten net iets meer in de weg bij het openen/sluiten van de armen. Na een paar keer open- en dichtklappen hadden we door dat je best een bepaalde volgorde respecteert: eerst de achterste armen uitklappen, daarna de voorste en als laatste het verhoogde landingsgestel onder de twee voorste armen. Het dichtklappen gaat in exact omgekeerde volgorde: eerst het verhoogde landingsgestel inklappen, gevolgd door de voorste armen waarna je de achterste armen feilloos kan laten volgen. Eenmaal je de truc doorhebt: een fluitje van een cent!

We schakelen de zender in, en daarna het toestel. Natuurlijk vergeten we niet om de gimbal cover te verwijderen, alhouwel deze volgens ons geen schade zou berokkenen mocht je het toestel inschakelen met de cover nog op de camera. Bij andere DJI toestellen blokkeerde de gimbal cover één of meerdere gimbal motoren, waardoor deze beschadigd konden raken. De cover gaat er trouwens heel gemakkelijk af, ondanks de negatieve commentaar die we hierover online konden terugvinden. In onze ogen een heel makkelijk afneembare en opzetbare gimbal cover. Op onze smartphone (Samsung S5 mini met Android 6.0.1) opent de DJI GO 4 applicatie dan weer automatisch wanneer we de afstandsbediening inschakelen. Als we een minpuntje mogen aanhalen: de manier waarop het kabeltje van je smartphone naar de DJI zender gaat, vinden wij niet zo handig. Het kabeltje heeft altijd de nijging om uit z’n houder te vallen wanneer je je smartphone in- of uitklikt. Enfin, we laten de Mavic Air opstarten en alhoewel de applicatie aangeeft dat het kompas in orde is, voeren we toch een snelle kalibratie uit. Zoals we gewend zijn bij DJI gaat dat feilloos. We kunnen in de lucht!

Gone with the wind

Het toestel lijkt goed zijn mannetje te staan in de felle rukwinden (tot meer dan 50km/u). Toch merken we een vrij trage reactietijd, maar waarschijnlijk kan dat wel ergens ingesteld worden. In de Sport mode reageert het toestel dan weer best pittig. Bij het loslaten van de sticks komt de Mavic Air vrij bruusk tot stilstand in GPS mode, zeker bij video opnames iets om rekening mee te houden. Ondanks dat het een grijze dag is waarop we het toestel testen (100% bewolking, felle rukwinden en net geen neerslag) merken we dat de camera heel mooie en heldere beelden maakt met de standaard instellingen. We zijn benieuwd wat dit zal geven bij een ‘mooi weer’ vlucht. Na een korte testvlucht krijgen we al vrij snel in het oog dat onze accu is gedaald tot net boven de 30%. Daarbij krijgen we op onze app een waarschuwing dat we voorzichtig moeten vliegen omdat er veel windstoten worden waargenomen. Een waarschuwing die we nog niet eerder tegenkwamen bij een ander DJI toestel en iets wat heel handig is. Na deze warning krijgen we ook het ‘low battery’ signaal te horen dat standaard is ingesteld op 30%. We besluiten het toestel aan de grond te zetten en onze eerste vlucht af te ronden. Het neerzetten van het toestel gaat bijzonder soepel: je kan niet in één ruk tegen de grond crashen, de sensoren onderaan detecteren je hoogte en spelen hierop in. Zowat een halve meter voor de grond komt het toestel bijna tot stilstand (terwijl we de gas volledig naar onderen blijven houden) om daarna een zachte landing te maken.

In theorie zou de Mavic Air tot 21 minuten in de lucht moeten blijven, maar dat gevoel hadden we zeker niet (we zijn vergeten onze vlucht te timen, doen we volgende keer wel!). Natuurlijk waren de condities voor onze vlucht niet echt goed: veel rukwinden en koude temperaturen zorgen ervoor dat onze batterij tot het maximum belast werd. Het af en toe schakelen naar de Sport mode zorgt natuurlijk voor nog wat extra verbruik.

Obstakeldetectie en intelligente vliegmodes

Tijdens deze eerste vlucht konden we merken dat de sensoren op het toestel, de omgeving van de Mavic Air met aandacht in de gaten houden. Zowel voor, achter en onder het toestel krijgen we waarschuwingen als we te dicht bij een obstakel komen. Dat waren we al gewend van de vorige DJI toestellen, niets nieuws onder de zon maar het blijft verbluffend dat al deze technologie schuil gaat in zo’n klein toestel. De intelligente vliegmodes zoals ‘Active track’, ‘multiple object detection’, ‘quick shot modes’, ‘gesture conrole’ etc… hebben we nog niet kunnen uittesten, dat volgt in de tweede vlucht en delen we zeker ook onze ervaring met jullie.

Camera prestaties

Na het bekijken van de beelden de we maakten tijdens onze eerste vlucht (in de standaard settings) valt ons op dat de kwaliteit van de beelden in orde is, maar zeker niet te vergelijken met bvb het beeldmateriaal (foto en video) van de Phantom 4 Pro. Logisch ook gezien de camera specificaties. Als we vergelijken met de kleinere Spark dan merken we een duidelijke verbetering. Vooral het nieuwe HDR systeem lijkt goed z’n werk te doen om ervoor te zorgen dat over- en onderbelichte delen softwarematig bijgewerkt worden.

Voorlopige conclusie

Omdat we de Mavic Air nog niet ten volle konden testen, kunnen we ook nog geen sluitende conclusie neerpennen. Toch zijn we voor het eerst sinds lang terug enthousiast over een DJI toestel. Het moet van de Spark geleden zijn dat we hetzelfde gevoel hadden alvorens te kunnen vliegen, met dat verschil dat de Spark de verwachtingen niet kon inlossen en dat deze Mavic Air dat absoluut wel doet. Toen ik thuiskwam na de eerste vlucht zei ik letterlijk tegen m’n vriendin: ‘dit wordt er eentje om te houden en mee te nemen op reis’. En dit keer lijk ik het te menen ook, het toestel kan enorm bekoren door z’n kleine afmetingen, meer dan goede camera kwaliteiten en de vele intelligente vliegmodes. Echt negatieve kanten kunnen we niet onmiddellijk boven halen, maar dit kan natuurlijk nog komen. Als we toch iets mogen aanhalen: het toestel is met €849 vrij duur geprijsd door DJI, we zouden het zelf eerder waarderen op €600 a €700 maar desalniettemin krijg je wel waar voor je geld. Een ander verbeterpunt: de oplader heeft een iets andere manier van connecteren dan we gewoon zijn bij DJI. Het lijkt erop dat de fiche niet echt goed in de accu klikt, wat ervoor zorgt dat deze bij de minste beweging terug los komt van de batterij.

Is dit een beginnerstoestel? Nee, nog steeds adviseren wij om je skills te oefenen op een beginnerstoestel om daarna over te schakelen naar een drone zoals bijvoorbeeld de Mavic Air met heel wat toeters en bellen. Belangrijk is om eerste de essentie aan te leren: het vliegen, daarna kan je kijken wat er verder mogelijk is.

Los hiervan: Mavic Pro lijkt de ideale partner om overal mee naartoe te nemen en vlug enkele shots te maken! Als afsluiten tonen we nog even enkele Quickshot modes die het vliegen en filmen heel makkelijk en aangenaam maken.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *